« هزاران آیا داریم وصد هزاران افسوس »
محمد حسن غلامعلیان:
بعضی وقتها یک جایی هستی که احساس میکنی هوا نیست . نه
اینکه هوا نیست . نه اینکه نیاز مبرم به ماسک اکسیزن یا اسپری داری ، نه ،
اصلا" نفس کشیدن سخت است، دلت میخواهد از آن فضا خارج شوی و پر بزنی تا
بیکران ، آنجا که دیگر سرت به اندازه یک گنبد تو خالی نیست ، جایی که دیگر
سوزش سینه نداری ، آنجا که چشمهایت همه رنگها را زیبا و روشن می بیند،
جایی که روی پاهایت می ایستی و دیگر نه عصا میخواهی نه چرخی که همیشه یک
پایش میلنگد .
باید ساعتها و روزها و ماهها و سالهابگذرد تااین کلام
مقام معظم رهبری که( هیچ خدمت ومسئولیتی شریف تر ازآن نیست که انسان
بتواند تلاش خود را در جهت حل مشکلات وتامین نیازهای بهترین فرزندان کشور
ونمونه های ایثار به کار گیرد وبهترین خدمت را به آنان ارائه دهد) عینیت
ببخشد .
بعضی وقتها ، بعضی حرفها میزنند که احساس میکنی آن روزها و
ماهها و سالهاکه در بند بودی و سخت تحت فشار استخبارات چگونه بود و حالا
که آزادی... !
بعضی وقتها، بعضی مسئولین ، بعضی مردم حرفهایی میزنند که
احساس میکنی یا تو از مرحله خیلی پرتی یا مسئولین، یا تو اشتباه کردی یا
دست اندرکاران ، راهی که تو رفتی درست بود یا راه اینها؟
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید
ما تا آنجا که بحمدالله پیروزمندانه آمدیم باید بفهمیم که با چه نیرو این پیروزی به دست آمد ، اگر ندانیم چه نیرویی بود برای آتیه خطرناک است و اگر بدانیم و اهتمام نکنیم برای حفظ آن ، برای آتیه کشورمان خطرناک است. نیروی پیروزمندانه نیروی اسلام بود ، نیروی ایمان جوانان ما به اسلام و به خدای تبارک و تعالی و فداکاری ملت ما برای اسلام ، و شهادت رمز پیروزی بود (صحیفۀ امام جلد 4 صفحه 26 )
تحمل کرد و جان عزیزش آرام آرام و در سکوت و بدون هیاهو سوخت و آب شد، نشان بدهد یا نه؟ هرگز. هرگز نمیتواند حتی یک ساعت از آنچه که او بر جان خرید و تحمل کرد را برای ما محسوس و ملموس کند. اما خودش بشدت راضی و خشنود بود. با 5 دستگاه جور واجور زندگی میکرد. 3 سال پیش که در بهبهان به دیدنش رفتم، گفت که در یک سال گذشته شاید 10 بار بیشتر از خانه بیرون نرفته، آن هم برای مدت کوتاهی. سالها بود که در گوشه خانه یا در بیمارستان عمر میگذراند و بدون آن دستگاههای عجیب و غریب، نفس کشیدن برایش دشوار که نه، محال بود. 
