فاش نیوز-
اکنون فردی بر صندلی اول بنیاد شهید تکیه زده است که روابط نزدیک و
دوستانه ای با رئیس جمهور دارد و این فرصتی فوق العاده و کم نظیر برای
تحقق بخشیدن به برخی مطالبات تاریخی ایثارگران فراهم می کند که احداث یک
مجتمع مجهز و مدرن برای جانبازان از جمله این مطالبات بر زمین مانده است.
احداث یک مرکز مجهز و پیشرفته در پایتخت
برای اسکان، درمان،تفریح، ورزش و پی گیری امور فرهنگی و اجتماعی جانبازان
نه تنها نیاز جانبازان قطع نخاعی – آن چنان که در مقاله "آقای زریبافان،
لطفاً آسایشگاه های جانبازان را جمع کنید" آمده است- بلکه نیاز ضروری همه
گروه های جانبازی (قطع نخاع، قطع عضو، نابینا، اعصاب و روان، شیمیایی
و...) به خصوص در دوران کهنسالی است.
اگر بپذیریم وضعیت بهداشت و درمان
جانبازان طی سالیان اخیر نسبت به سال های جنگ بهبود نسبی یافته است،
قاعدتاً باید قبول کنیم امید به زندگی و به تبع آن میانگین عمر این عزیزان
نیز افزایش پیدا کرد. و لذا در آینده بسیار نزدیک با پدیده کهنسالی و
سالمندی جانبازان مواجه خواهیم بود که وجود یک مرکز مجهز چند منظوره را
ضروری می کند. ناگفته پیداست نگهداری و مراقبت جانبازان در ایام درمان و
نقاهت و یا در دوران پیری، به مرکز و مکانی کاملاً متفاوت با آسایشگاه های
سالمندان- که هم اکنون برای افراد عادی دایر است- نیاز دارد و قطعاً نمی
توان با ساختن مراکز عادی آسایشگاهی به این نیاز مبرم پاسخ گفت.
مرکزملی جانبازان ؛ نیازی فراترازتکلیف برنامه چهارم
اکنون گفته می شود احداث آسایشگاه های
جانبازان در مراکز استان ها بر اساس تکلیف قانون برنامه چهارم توسعه آغاز
شده و در برخی استان ها حتی پایان یافته و در آستانه بهره برداری است، اما
باید اذعان کرد فراتر از مراکز آسایشگاهی در دست احداث ،جای یک مرکز مجهز
چند منظوره که واجد امکانات درمانی،کلینیک های تخصصی، آزمایشگاه، سالن
ورزش و اجتماعات، فضای سبز کافی، امکانات فرهنگی ( نظیر کتابخانه، قرائت
خانه، کافی نت،...) و بالاخره سوئیت های شخصی و خانوادگی و دیگر امکانات
لازم برای اسکان موقت یا دائم گروه های گوناگون جانبازی باشد،کاملاً خالی
است و طبیعی است چنین امکان منحصر به فردی باید در مرکز پایتخت کشور آن هم
در نقطه ای مناسب از شهر و با مطالعه کافی بر روی موقعیت جغرافیایی و
طراحی و مهندسی دقیق صورت بگیرد تا ضایع شدن منابع را در پی نداشته باشد.
فرصت فعلی تجدیدناپذیراست
فرصتی که در دولت دهم برای پی گیری و
انجام چنین خواسته ای فراهم شده، از هر جهت فوق العاده و استثنایی است؛
اولاً قرار گرفتن فردی با ویژگی های احمدی نژاد در رأس قوه مجریه- که
عنایت و اهتمام ویژه ای به امور ایثارگران و جانبازان دارد- امکان بسیار
مناسبی برای پشتیبانی از این کار بزرگ و بر زمین مانده را فراهم آورده است.
ثانیاً حضور مهندس زریبافان در بنیاد شهید اسکان مضاعفی برای تحقق این مطالبه دیرپای جانبازان و ایثارگران فرارو قرار می دهد.
اکنون فردی بر صندلی اول بنیاد شهید تکیه
زده است که روابط نزدیک و دوستانه ای با رئیس جمهور دارد و این فرصتی فوق
العاده و کم نظیر برای تحقق بخشیدن به برخی مطالبات تاریخی ایثارگران
فراهم می کند که احداث یک مجتمع مجهز و مدرن برای جانبازان از جمله این
مطالبات بر زمین مانده است؛ فرصتی که به رغم حضور احمدی نژاد در صدور قوه
مجریه، به واسطه بی اعتمادی و فقدان تفاهم میان وی و دکتر دهقان- رئیس
پیشین بنیاد- هیچگاه در دولت نهم فراهم نیامد.
آقای زریبافان چه بایدبکند؟
اکنون بر عهده آقای
زریبافان است که مانع از دست رفتن این فرصت کم نظیر و استثنایی در تاریخ
امور ایثارگران و جانبازان شود و به سرعت گروهی متخصص ممحض را – که حتماً
باید نمایندگانی ازمیان گروه های جانبازی در میان آنها باشد- مأمور تهیه
طرح احداث چنین مجتمعی نماید. درمرحله بعد این طرح باید از تصویب هیأت
دولت بگذرد تا اولاً؛ منابع مالی آن تأمین و تضمین شود که اگر زمین نخورد
و ثانیاً؛ ایثارگران و جانبازان ضمن اطلاع از جزئیات طرح، واقعی و جدی
بودن تصمیم دولت برای اقدام به احداث مجتمع را باور کنند؛ باوری که طی
سالیان متمادی و در اثر ناراستی مسئولان بنیاد شهید و بنیاد جانبازان لطمه
دیده است و اکنون جامعه ایثارگری وعده و وعیدهای مسئولان را کمتر باور می
کند.
اگر مسئولان بنیاد و شخص آقای زریبافان
حقیقتاً می خواهند اعتماد از دست رفته جانبازان را باز گردانند، بقین
بدانند اقدام جدی و عملی برای این کار بزرگ – که انشاالله با قیات
الصالحاتی در پرونده عملشان خواهد بود- معیار و محک جانبازان برای سنجش
میزان صداقت و خدمت گزاری شان خواهد بود.
نگارنده بر خلاف نویسنده مطلب"آقای
زریبافان!لطفاً آسایشگاه های جانبازان را جمع کنید"، معتقد است این اقدام
بزرگ و تأثیر گذار در حال و آینده جانبازان عزیز هیچ ربط مستقیمی به
وضعیت فعلی آسایشگاه های جانبازان ندارد اگر چه از مطلب آقای محمد حسین
جعفری نیز – صرف نظر از تیتر انتخابی – جمع کردن آسایشگاه ها استفاده نمی
شود ، لیکن طبیعی استاگر آن آرزوی دیرین جامعه ایثارگری در عالم واقع
جامعه عمل بپوشد، اساساً نیازی به وجود آسایشگاه های پراکنده فاقد
استاندارد به شکل کنونی نخواهد بود و همه جانبازان – اعم از آسیاشگاهی و
غیر آسایشگاهی، قطع نخاعی و غیر قطع نخاعی-می توانند از امکانات آن به
صورت دایمی یا موقتی استفاده کنند.
آقای زریبافان و همکاران شان باید توجه
کنند که احداث مجتمع معظم، مجهز و چند منظوره جانبازان اولاً فراتر از
خواسته های جاری- نظیر معافیت خودروی جانبازان- است و از حیث اهمیت و
اولویت در ردیف مطالبات اساسی تری مثل تصویب لایحه جامع خدمات ایثارگران
قرار می گیرد و ثانیاً؛ خواست همه گروه های جانبازی – نه فقط جانبازان
قطهه نخاعی و حتی نه فقط جانبازان 70 درصد – است. مرکز مدرن و مجهز
جانبازان نماد و تبلور عینی توجه نظام به فداکاران و مجاهدان و ایثارگران
است که می تواند سنجه قضاوت آیندگان برای تعیین اندازه توجه دولت به
ایثارگرانش قرار بگیرد.
سخن در این باره هنوز باقی است...
نادر رنگ خونی