روزنوشت های جانبازی - موضوع بنیاد و جاتبازان
شنبه 22 اسفند ماه سال 1388

با چشمانی نگران همه



امروز صبح خدا توفیق داد به نیابت از همه دوستان و خوانندگان به ملاقات جانباز سرافراز حاج حسین آقا صفری رفتم


مدتی منتظر شدم تا ایشان را از بخش دیالیز بیاورند. بعد از جابجایی  به اتاق محل بستری رفتم و به احوالپرسی از وضعیت جسمی پرداختم.


پس از تشریح وضعیت خودش از دغدغه هایش برای وضعیت بهداشتی و درمانی دیگر جانبازان سخن گفت.


حاج حسین با وجود همه مشکلات جسمی جدیدی که بر مشکلات سابقش اضافه شده و بعد از اینکه ۴ ساعت زیر دستگاه دیالیز بود همچنان مانند سابق با زبان صریح و بذله گوی خود سخن می گفت


صفری کمتر از خود سخن گفت بیشتر از نگرانی هایش در باره مشکلات و مسائلی که مخصوصا در زمینه بهداشت و درمان و وضعیت بیمارستانها برای جانبازان وجود دارد و در آینده پیش خواهد آمد.


از مشکلاتی که در روند درمان و وضعیت نامطلوب بیمارستانها، حتی بیمارستانهای خصوصی وجود دارد

از مشکلاتی که در هزینه کردن و بیمه جانبازان وجود دارد

از مشکلاتی که با بستری شدن یک جانباز خانواده او نیز درگیر آن می شوند


بقول خودش "من که جانبازی هستم که همه منو میشناسن این همه مشکل برای درمان وجود دارد وای بحال جانبازی که کسی را ندارد و دستش جایی بند نیست" 


 توصیه حاج حسین به همه دوستان جانباز این بود :


باید خود جانبازان بجنند و منتظر اقدام دیگران نباشند  مسائل مربوط به خودش را بخصوص در زمینه بهداشت و درمان را با قاطعیت پیگیری کنند و کوتاه نیایند" 



یکشنبه 16 اسفند ماه سال 1388

فاش نیوز- زمزمه هایی به گوش می رسد که بنیاد پذیرفته است این مجلس، مجلس واقعی ایثارگران نیست و باید انتخاب اعضای آن را به انتخابات فراگیر جامعه ایثارگری واگذارد.

اخبار غیر رسمی منتشر شده درپایان اجلاس پنجم مجلس ایثارگران حکایت ا زآن را دارد که بنیاد شهید ا زنظر اولیه خود درباره  جایگاه مجلس فعلی عدول کرده و پذیرفته است که این مجلس نباید و نمی تواند به عنوان منتخبین جامعه ایثارگری تصمیم بگیرد.

جهت گیری جدید بنیاد وقتی ملموس تر می شود که به خروجی رسمی نتایج و مصوبات اجلاس پنجم مجلس موسوم به ایثارگران توجه شود؛ مصوباتی که به وضوح از دوگانگی در تصمیم ها حکایت می کند؛ از یک سواین مجلس به سیاق اجلاس های پیشین خود مصوباتی در زمینه های گوناگون امور ایثارگران از جمله طرح تشکیل صندوق ایثارگران، امکان استفاده از اماکن ورزشی برای خانواده ایثارگران و امثال آن دارد، و از دیگر سو در بیانیه رسمی هیات رییسه ازدولت تقاضا می شود هرچه سریع تر نسبت به تصویب اساسنامه مجلس اقدام کند که بایداین تقاضا را در جهت تسریع در تمهید و تدارک مقدمات برگزاری انتخابات تفسیر و تلقی کرد.

اگر چه انتظار جامعه ایثارگری از مجلس فعلی موسم به ایثارگران این بود که صریح تر و شفاف تر از آن چه در رسانه ها مطرح شد درباره جایگاه موقتی خود و تأکید بر انجام انتخابات موضع گیری کند، لیکن همین مقدار را باید به فال نیک گرفت و منتظر گام های بعدی برای اصلاح هر چه بیشتر مسیر حرکت مجلس به سمت اقدامات تأسیسی ماند.

ا زگوشه و کنار خبر می رسد برخی اعضای محترم مجلس موسوم به ایثارگران از تغییر موضع بنیاد ناراحت و دلخورند و معتقدند بنیاد نباید به علامت سئوال بزرگی که از سوی ایثارگران جلوی اعتبار و جایگاه مجلس فعلی قرار گرفته است مهر تأیید بزند. اما باید به این برادران عزیز یاد آور شد که بارکج هیچ گاه به مقصد نمی رسد و اکنون که مسئولان محترم بنیاد متوجه بنای ناصحیح این تشکیلات شده اند باید از آن استقبال کرد.

فراموش نکنیم ایده مجلس ایثارگران از جمله مطالبات دیرینه و برزمین مانده جامعه شریف ایثارگری بوده و هست و نباید با تصمیمات یک سویه دولتی و غیر مشارکت جویانه، این ایده مترقی و مفید به حال ایثارگران عزیز را به مذبح کشاند.

به عنوان اولین اقدام دراین حرکت اصلاحی پیشنهاد می شود متن اساسنامه پیشنهادی به دولت منتشر شود تا جامعه ایثارگری درجریان جزئیات برنامه ای که برای آینده مجلس ایثارگران درنظرگرفته شده است قراربگیرد.



در همین رابطه


تصریح زریبافان بر"مجلس مؤسسان"بودن مجلس موسوم به مجلس ایثارگران


چهارشنبه 12 اسفند ماه سال 1388

 

سوالات و ابهاماتی در باره مجلس ایثارگران  

 

متأسفانه مجلس ایثارگری هم در مرحله انعقاد و هم در ادامه فعالیت از ابتدایی ترین ضروریات یک حرکت اجتماعی نظام مند و اقناع کننده جامعه هدف بدور افتاده است. از این رو در سالروز تأسیس این مجلس و جلسه سالانه آن ، سئوالات و ابهامات اساسی برای اکثر قریب به اتفاق جانبازان و ایثارگران باقی است که از برادران و خواهران عضو این مجلس انتظار می رود پاسخ شفاف و قانع کننده ای به همرزمان خود ارائه کنند

 

 

شکل گیری مجالسی شبیه مجلس ایثارگران و جلب مشارکت و تعاون هر چه بیشتر گروه های اجتماعی در رتق و فتق مشکلات خودشان از امور مبارک و میمون است. در صورت تحقق واقعی مشارکت همه یا لااقل اکثر جامعه ایثارگری و شکل گیری و تداوم آن می تواند منشاء خیرات فراوانی هم برای مدیریت های مربوط و هم خود اعضاء آن گروه قرار گیرد.
اما متأسفانه مجلس ایثارگری هم در مرحله انعقاد و هم در ادامه فعالیت از ابتدایی ترین ضروریات یک حرکت اجتماعی نظام مند و اقناع کننده جامعه هدف بدور افتاده است. از این رو در سالروز تأسیس این مجلس و جلسه سالانه آن ، سئوالات و ابهامات اساسی برای اکثر قریب به اتفاق جانبازان و ایثارگران باقی است که از برادران و خواهران عضو این مجلس انتظار می رود  پاسخ شفاف و قانع کننده ای به همرزمان خود ارائه کنند.
1. این نهاد چگونه مجلسی است که نه تنها غالب ایثارگران در انتخاب اعضاء نقشی نداشته اند، بلکه حتی از تشکیل آن هم بی خبرند و طراحان و مسئولان آن همچنان چراغ خاموش به پیش می روند.
2. براستی  هدف از تشکیل مجلس چیست؟ پیش بدنبال جلب رضایت چه کسانی هستید. ایثارگران یا؟1؟1
گروه های جانبازی و آحاد جامعه ایثارگری تنها راه برون رفت از این وضع نابسامان و ناکارآمد مجلس ایثارگرآن را تعیین سازوکار و برنامه انتخابات فراگیر ایثارگری در سراسر کشورو تعیین زمان مشخص برای آن می دانند.
لذا انتظار می رود اعضاء محترم این مجلس تنها بعنوان مجلس مؤسسان در اولین جلس? سالانه با عمل به این وظیفه خطیر خود بیش از این موجبات نارضایتی جامعه ایثارگری را فراهم ننماید. 

 


رئیس هیأت مدیره انجمن جانبازان نخاعی
محمود غیاثی

سه شنبه 11 اسفند ماه سال 1388

فردا سالگرد تشکیل دستوری تشکیلاتی بنام مجلس مشورتی ایثارگری است. مجلسی که رئیس آن را منتخب جامعه ایثارگری می داند البته انتخابی که اثر و نشانی از آن ندیدیم


در این رابطه در زمان برگزاری اولین نشست این مجلس مطلبی را با عنوان "مجلس شورای ایثارگران از فرمایش تا فرسایش" نوشتم.


اکنون در سالگرد تشکیل این مجلس بجاست یک بازنگری در عملکرد و جایگاه آن نزد افکار عمومی جامعه ایثارگری بشود تا معلوم گردد این مجلس ساختگی تا چه میزان در افکار عمومی ایثارگران از مشروعیت و مقبولیت برخوردار است.


مجلس مشورتی ایثارگری ایده خوبی بود که شهید شد


از سالها پیش در جمع برو بچه های ایثارگر و جانباز این ضرورت مطرح می شد که برای اصلاح وضعیت ایثارگران لازم است خود آنان در فرآیند تصمیم گیری ها دخیل باشد.


برای اجرایی شدن این نیاز و ضرورت، ایده ها و طرحهای مختلفی مطرح می شد و بعضا فعالیت هایی نیز صورت گرفته بود.


یکی از ایده های مطرح شده ایده تشکیل مجلس ایثارگری بود.


مجلسی که منتخب واقعی ایثارگران باشد و قدرت واقعی قانونگذاری در حیطه ایثارگری - یا ارائه پیشنهاد به مجلس شورای اسلامی - و نظارت بر عملکرد مسئولین بنیاد را داشته باشد


مجلسی که بعنوان نمایندگان واقعی ایثارگران ، مطالبات و خواسته های جامعه ایثارگری را تجمیع و تحدید کرده و تصویب و اجرایی شدن آنها را پیگیری کند.


اما تشکیل شتابزده و انتصابی مجلس مشورتی  در دوران ریاست دکتر دهقان این سوء ظن را ایجاد کرد این مجلس بیش از آنکه مجلسی کارآمد برای حل معضلات جامعه ایثارگری باشد مجلسی تبلیغی و شعاری است.


حال که در سالگرد اجلاسیه مجلس ایثارگری قرار داریم بسیار بجاست اعضای محترم این مجلس با بازنگری در عملکرد خود پیش از هر چیزی باید در پی کسب مشروعیت درافکار عمومی جامعه ایثارگریی باشد.


امیدوارم مسئولین امر بجای انجام حرکات لوکس و نمایشی - با هزینه های گزاف- بطور واقعی در پی در افکندن ایده ها و طرحهای عملی ممکن و مفید برای حل معضلات انباشته شده جامعه ایثارگری باشند.

یکشنبه 9 اسفند ماه سال 1388

فاش نیوز- حدود یک سال از تأسیس پر حرف و حدیث "مجلس ایثارگران" می گذرد.این مجلس اگر چه به شیوۀ ایده آل تأسیس نگردید و انتخاب اعضای...

آن از روال قابل قبول برخوردار نبود ولی با این حال می توان آن را مقدمه ای برای استقراریک مجلس و تشکل کاملاً ایثارگری و مستقل دانست؛ به شرط اینکه این مقدمه بخواهد خود را به جایگاه اصلی و قابل قبولی که از آن انتظار می رود ارتقاء بخشد. تنها در این صورت است که این مولود یک ساله ، به مجلس ایثارگران واقعی وحقیقی تبدیل گردد ومی تواند دوام و قوام خود را تضمین کند.

اگر مجلس ایثارگران که به هر حال شایسته است از کسانی که سنگ بنای آن را گذاشته اند قدردانی کرد، هر چه سریعتر به دگردیسی خود بپردازد و از پیلۀ استقرار، بصورت تکامل یافته بیرون بیاید می توان امیدوار بود که در آیندۀ نزدیک شاهد ایفای نقش بسیار مؤثر و تعیین کنندۀ آن در بر طرف شدن بسیاری از معضلات و نابسامانی های حوزه ایثارگری باشیم.

این مجلس اگر خوب عمل کند تا قبل از دگردیسی خواهد توانست نقش مجلس مؤسسان موفقی را ایفا کند که ثمرۀ آن نهادینه شدن این مجلس در ساختار تصمیم گیری های مهم در حوزۀ ایثارگری و حتی دیگر حوزه ها باشد.

اگر اعضای فعلی مجلس ایثارگران خصوصاً هئیت رئیسه با دید باز و آینده نگرانه فقط به این که عضو این مجلس هستند دل خوش نسازند و صلاح و مصلحت دراز مدت جامعۀ ایثارگری را بر دیگر مسائل مقدم بدارند دقیقاً همان کاری را کرده اند که از ایثارگرانی چون آنان انتظار می رود.

بهتر است در فرصت باقی مانده بجای پرداختن به کارهای حاشیه ای و انجام سفر ها و دیدارها یی که فعلاً هیچ ضرورتی ندارد، به مسئولیت اصلی خود یعنی تدوین راهکار تصویب  اساسنامۀ اجرایی انتخابات قابل قبول همه ایثارگران بپردازند. بدیهی است اگر از این فرصت و امکانی که به هر شکل در اختیار آنان قرا رگرفته بهرۀ لازم را در جهت ارتقاء منویات ایثارگری نبرند در آینده برای جامعه ایثارگری  و همرزمان  خود پاسخی نخواهند داشت.

پسندیده است که در آستانۀ نخستین سالگرد مجلس ایثارگران که درواقع تاکنون به این عنوان از سوز جامعۀ ایثارگری به رسمیت شناخته نشده است، این مجلس گزارشی از عملکرد وکارهایی که انجام داده را به کسانی که خود را به هر حال کفیل آنان می دانید وبه نیابت از آنان در این جایگاه قرار گرفته اید ارائه نمائید.

سه شنبه 4 اسفند ماه سال 1388


علی رغم وعده گاه و بیگاه برخی از مسئولین بنیاد مبنی بر حل شدن مشکل خودرو جانبازان و نهایی شدن توافق با خودروسازان داخلی برای واگذاری خودرو داخلی به جانبازان در قبال اخذ مجوز معافیت واردات خودرو جانبازان تا قبل از پایان سال ۸۸ ، 


بنظر نمی رسد این مشکل تا پایان امسال حل شود و اگر همین روند طی شود سال آینده نیز افق روشنی پیش رو نخواهد بود.


بنابر برخی از شنیده ها عامل اصلی به ثمر نرسیدن توافقات برای واگذاری خودرو داخلی به جانبازان زیاده خواهی خودرو سازان داخلی است.


متاسفانه خودرو سازان داخلی سابقه خوبی در واگذاری خودرو به جانبازان ندارند و عملکرد آنان بخصوص ایران خودرو - در واگذاری خودرو پژو 206 و 407 به جانبازان موجب  ایجاد ذهنیت منفی شده است.


اگر مسئولین معاونت تعاون بنیاد که مسئول پیگیری اینکار هستند می خواهند این مشکل حل شود و همچنین به خودرو سازان داخلی باج ندهند بهتر است از پتانسیل جانبازان در فشار به خودروسازان داخلی بهره بگیرند.


مسئولین محترم بنیاد مطمئن باشد با همکاری نزدیک با جانبازان و نمایندگان آنان در گروه های پیگیری به بهترین نحوه ممکن این مشکل حل خواهد شد.



شنبه 17 بهمن ماه سال 1388

 یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

 

جناب آقای زریبافان شکل گیری گروه های پیگیری ناشی از حسن نیت جانبازانی است که می خواهند با تعاملی سازنده با مسئولین بنیاد به سالها بی اعتمادی جانبازان به مسئولین بنیاد پایان دهند و این مهم مستلزم همکاری متقابل بنیاد با گروه های پیگیری می باشد.

اما اگر معاونین شما همچنان بخواهند با بی اعتنایی و ناسازگاری به تلاش مخلصانه این عزیزان علی رغم خواست شما-  وقعی ننهند موجب شکست این سیاست شده و با افزایش بی اعتمادی ها جانبازان را به روش های تقابلی و سخت برای پیگیری مطالبات خود متمایل خواهد کرد.

بنیاد و جانبازان

از ابتدای که بنیاد بفرمان حضرت امام برای رسیدگی به وضعیت مجروحان و جانبازان تشکیل گردید، بخشی  و سطحی نگری متصدیان باعث گردید  علاوه بر آنکه نتوانستند مطالبات واقعی جانبازان را پاسخ دهند رفتارهای تبعیض آمیز و سلیقه ای آنان جو بی اعتمادی را بین جانبازان و بنیاد  حاکم کرد.

در این جو بی اعتمادی حاکم بین بنیاد و جامعه هدف ، جانبازان نیز رفتار متفاوتی با بنیاد در پیش گرفتند.

تعدا اندکی نورچشمی مسئولین بودند با ارتباط مستقیم با مسئولین بنیاد بر سر خوان نعمت نشسته بودند.

برخی برای احقاق خود و بعضا برای برخورداری از امکانات بیشتر سیاست شیشه خورد کنی پیشه کرده و با فشار بر مسئولین به خواسته های خود می رسیدند.

و بالاخره جمع کثیری از جانبازان دلخور از سطحی و بخشی نگری مسئولین و رفتاری فراقانونی و تبعیض آلود آنان خود را به کناری کشیده وبا  در پیش گیری سیاست "موازنه منفی" به تقابل با برنامه ها و سیاست های بنیاد پرداختند.  

گروه پیگیری: تعامل بجای تقابل

بیش از دو سه سال است که جمعی از برادران جانبازان  با این استدلال که هم سیاست شیشه خرد کنی و هم سیاست موازنه منفی نمی تواند منافع جمعی جانبازان را تامین کند و علاوه بر آنکه  مسئولین بنیاد نیز بدلیل عدم ارتباط با جامعه هدف درک درستی از نیازهای واقعی و درست جانبازان ندارند، تلاش کردند با در پیش گیری سیاست تعاملی مثبت ، با جمع آوری و جمع بندی نیازها ، مشکلات و خواست های عزیزان جانباز راه کارها  و طرح ها و برنامهایی را  برای حل مشکلات عزیزان جانباز  به بنیاد ارائه دهند . و اجرای آنرا پیگیری کنند.   

گروه های پیگیری بخصوص گروه پیگیری جانبازان نخاعی  در این دو سه سال بدون هیچ چشمداشت مادی و با هزینه کردن از عمر و مال خویش  در راستای تحقق آنچه رسالت خود قلمداد می کردند کوشیده اند اجرشان با خداوند.

بنیاد و گروه پیگیری

در کنار تمام زحمات که برادران گروه پیگیری برای پیگیری مطالبات جانبازان از بنیاد متحمل می شوند متاسفانه اکثر معاونت های بنیاد این تلاش ها و پیگیری ها را بر نمی تابند. 

علی رغم تاکیدی که ریاست محترم بنیاد جناب آقای زریبافان و قائم مقام محترم بنیاد آقای انصاری بر حمایت از تشکل های ایثارگری دارند اما معاونتهای ایشان بخصوص یکی از معاونت ها- هیچ توجه و همکاری با این تشکل ها بخصوص گروه پیگیری نداشته و از توجه به درخواست ها و پیگیری های آنان طفره می روند.  حتی بعضا رفتاری پیشه می کنند که موجب اهانت به شان اعضای گروه پیگیری می شود. 

اگر نبود این برخورد منفی برخی از مسئولین بنیاد شاید موضوعات مانند خودرو جانبازان و دیگر طرح ها و مشکلات با همت بنیادیان و یاری جانبازان حل شده بود.

جناب آقای زریبافان شکل گیری گروه های پیگیری ناشی از حسن نیت جانبازانی است که می خواهند با تعاملی سازنده با مسئولین بنیاد به سالها بی اعتمادی جانبازان به مسئولین بنیاد پایان دهند و این مهم مستلزم همکاری متقابل بنیاد با گروه های پیگیری می باشد. 

اما اگر معاونین شما همچنان بخواهند با بی اعتنایی و ناسازگاری به تلاش مخلصانه این عزیزان علی رغم خواست شما-  وقعی ننهند موجب شکست این سیاست شده و با افزایش بی اعتمادی ها جانبازان را به روش های تقابلی و سخت برای پیگیری مطالبات خود متمایل خواهد کرد. 

روشی که مناسفانه اخیر نشان داده شده  بهتر جواب می دهد. رجوع کنید به آدرس زیر: 

 

 آیا مسئولین جدید بنیاد نیز زبان  تهدید را بهتر می فهمند

 

 

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم *** یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

سه شنبه 13 بهمن ماه سال 1388


درخواست برای توجه به وضعیت معیشتی ایثارگران بعد از اجرای هدفمند سازی یارانه ها


با توجه به اینکه اجرای لایحه هدفمندسازی یارانه ها و حذف برخی از یارانه ها می تواند بر سطح معیشتی ایثارگران بخصوص جانبازان اثر بگذارد. انجمن جانبازان نخاعی ایرانیان همراه با گروه های پیگیری امور جانبازان نخاعی ، نابینا و قطع عضو طی نامه ای از آقای زریبافان رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران خواستند برای  مقابله با اثرات تورمی احتمالی اجرای لایحه  اعتبارات لازم را در بودجه سال آینده بنیاد پیش بینی کند.


در این نامه آمده است:


جناب آقای رزیبافان

معاون محترم رئیس جمهور و ریاست بنیاد شهید و امور ایثارگران


با سلام


احتراما همانگونه که مستحضرید لایحه هدفمندسازی یارانه ها قابلیت اجرایی پیدا نموده و اقشار مختلف مردم در تقسیم بندی خوشه ای چند گانه قرار گرفته اند.

با عنایت به اینکه اجرای این لایحه موجب افزایش قیمت تمامی حاملهای انرژی و اقلام مصرفی ضروری می گردد و با اندک توجهی به وضع اقتصادی زندگی ایثارگران بالاخص جانبازان 70% که دریافتی آنان نسبت به هزینه سربار در زندگی شان بسیار پایین می باشد.

خواهشمند است ترتیبی اتخاذ گردد که تورم ناشی از این لایحه که بر قشر عظیمی از جانبازان تحمیل می گردد با پیش بینی اعتبارات لازم در بودجه آینده بنیاد جبران، و به آینده معیشتی این عزیزان نیز عنایت ویژه گردد.


انجمن جانبازان نخاعی ایرانیان

گروه پیگیری امور جانبازان نخاعی

خانه نور (گروه پیگیری امور جانبازان نابینا)

گروه پیگیری امور جانبازان دو پا قطع


دوشنبه 5 بهمن ماه سال 1388



فاش نیوز- اکنون فردی بر صندلی اول بنیاد شهید تکیه زده است که روابط نزدیک و دوستانه ای با رئیس جمهور دارد و این فرصتی فوق العاده و کم نظیر برای تحقق بخشیدن به برخی مطالبات تاریخی ایثارگران فراهم می کند که احداث یک مجتمع مجهز و مدرن برای جانبازان از جمله این مطالبات بر زمین مانده است.

احداث یک مرکز مجهز و پیشرفته در پایتخت برای اسکان، درمان،تفریح، ورزش و پی گیری امور فرهنگی و اجتماعی جانبازان نه تنها نیاز جانبازان قطع نخاعی – آن چنان که در مقاله "آقای زریبافان، لطفاً آسایشگاه های جانبازان را جمع کنید" آمده است- بلکه نیاز ضروری همه گروه های جانبازی (قطع نخاع، قطع عضو، نابینا، اعصاب و روان، شیمیایی و...) به خصوص در دوران کهنسالی است.

اگر بپذیریم وضعیت بهداشت و درمان جانبازان طی سالیان اخیر نسبت به سال های جنگ بهبود نسبی یافته است، قاعدتاً باید قبول کنیم امید به زندگی و به تبع آن میانگین عمر این عزیزان نیز افزایش پیدا کرد. و لذا در آینده بسیار نزدیک با پدیده کهنسالی و سالمندی جانبازان مواجه خواهیم بود که وجود یک مرکز مجهز چند منظوره را ضروری می کند. ناگفته پیداست نگهداری و مراقبت جانبازان در ایام درمان و نقاهت و یا در دوران پیری، به مرکز و مکانی کاملاً متفاوت با آسایشگاه های سالمندان- که هم اکنون برای افراد عادی دایر است- نیاز دارد و قطعاً نمی توان با ساختن مراکز عادی آسایشگاهی به این نیاز مبرم پاسخ گفت.

مرکزملی جانبازان ؛ نیازی فراترازتکلیف برنامه چهارم

اکنون گفته می شود احداث آسایشگاه های جانبازان در مراکز استان ها بر اساس تکلیف قانون برنامه چهارم توسعه آغاز شده و در برخی استان ها حتی پایان یافته و در آستانه بهره برداری است، اما باید اذعان کرد فراتر از مراکز آسایشگاهی در دست احداث ،جای یک مرکز مجهز چند منظوره که واجد امکانات درمانی،کلینیک های تخصصی، آزمایشگاه، سالن ورزش و اجتماعات، فضای سبز کافی، امکانات فرهنگی ( نظیر کتابخانه، قرائت خانه، کافی نت،...) و بالاخره سوئیت های شخصی و خانوادگی و دیگر امکانات لازم برای اسکان موقت یا دائم گروه های گوناگون جانبازی باشد،کاملاً خالی است و طبیعی است چنین امکان منحصر به فردی باید در مرکز پایتخت کشور آن هم در نقطه ای مناسب از شهر و با مطالعه کافی بر روی موقعیت جغرافیایی و طراحی و مهندسی دقیق صورت بگیرد تا ضایع شدن منابع را در پی نداشته باشد.

فرصت فعلی تجدیدناپذیراست

فرصتی که در دولت دهم برای پی گیری و انجام چنین خواسته ای فراهم شده، از هر جهت فوق العاده و استثنایی است؛ اولاً قرار گرفتن فردی با ویژگی های احمدی نژاد در رأس قوه مجریه- که عنایت و اهتمام ویژه ای به امور ایثارگران و جانبازان دارد- امکان بسیار مناسبی برای پشتیبانی از این کار بزرگ و بر زمین مانده را فراهم آورده است.

ثانیاً حضور مهندس زریبافان در بنیاد شهید اسکان مضاعفی برای تحقق این مطالبه دیرپای جانبازان و ایثارگران فرارو قرار می دهد.

اکنون فردی بر صندلی اول بنیاد شهید تکیه زده است که روابط نزدیک و دوستانه ای با رئیس جمهور دارد و این فرصتی فوق العاده و کم نظیر برای تحقق بخشیدن به برخی مطالبات تاریخی ایثارگران فراهم می کند که احداث یک مجتمع مجهز و مدرن برای جانبازان از جمله این مطالبات بر زمین مانده است؛ فرصتی که به رغم حضور احمدی نژاد در صدور قوه مجریه، به واسطه بی اعتمادی و فقدان تفاهم میان وی و دکتر دهقان- رئیس پیشین بنیاد- هیچگاه در دولت نهم فراهم نیامد.

آقای زریبافان چه بایدبکند؟

اکنون بر عهده آقای زریبافان است که مانع از دست رفتن این فرصت کم نظیر و استثنایی در تاریخ امور ایثارگران و جانبازان شود و به سرعت گروهی متخصص ممحض را – که حتماً باید نمایندگانی ازمیان گروه های جانبازی در میان آنها باشد- مأمور تهیه طرح احداث چنین مجتمعی نماید. درمرحله بعد این طرح باید از تصویب هیأت دولت بگذرد تا اولاً؛ منابع مالی آن تأمین و تضمین شود که اگر زمین نخورد و ثانیاً؛ ایثارگران و جانبازان ضمن اطلاع از جزئیات طرح، واقعی و جدی بودن تصمیم دولت برای اقدام به احداث مجتمع را باور کنند؛ باوری که طی سالیان متمادی و در اثر ناراستی مسئولان بنیاد شهید و بنیاد جانبازان لطمه دیده است و اکنون جامعه ایثارگری وعده و وعیدهای مسئولان را کمتر باور می کند.

اگر مسئولان بنیاد و شخص آقای زریبافان حقیقتاً می خواهند اعتماد از دست رفته جانبازان را باز گردانند، بقین بدانند اقدام جدی و عملی برای این کار بزرگ – که انشاالله با قیات الصالحاتی در پرونده عملشان خواهد بود- معیار و محک جانبازان برای سنجش میزان صداقت و خدمت گزاری شان خواهد بود.

نگارنده بر خلاف نویسنده مطلب"آقای زریبافان!لطفاً آسایشگاه های جانبازان را جمع کنید"، معتقد است این اقدام بزرگ و تأثیر گذار در حال و آینده  جانبازان عزیز هیچ ربط مستقیمی به وضعیت فعلی آسایشگاه های جانبازان ندارد اگر چه از مطلب آقای محمد حسین جعفری نیز – صرف نظر از تیتر انتخابی – جمع کردن آسایشگاه ها استفاده نمی شود ، لیکن طبیعی استاگر آن آرزوی دیرین جامعه ایثارگری در عالم واقع جامعه عمل بپوشد، اساساً نیازی به وجود آسایشگاه های پراکنده فاقد استاندارد به شکل کنونی نخواهد بود و همه جانبازان – اعم از آسیاشگاهی و غیر آسایشگاهی، قطع نخاعی و غیر قطع نخاعی-می توانند از امکانات آن به صورت دایمی یا موقتی استفاده کنند.

آقای زریبافان و همکاران شان باید توجه کنند که احداث مجتمع معظم، مجهز و چند منظوره جانبازان اولاً فراتر از خواسته های جاری- نظیر معافیت خودروی جانبازان- است و از حیث اهمیت و اولویت در ردیف مطالبات اساسی تری مثل تصویب لایحه جامع خدمات ایثارگران قرار می گیرد و ثانیاً؛ خواست همه گروه های جانبازی – نه فقط جانبازان قطهه نخاعی و حتی نه فقط جانبازان 70 درصد – است. مرکز مدرن و مجهز جانبازان نماد و تبلور عینی توجه نظام به فداکاران و مجاهدان و ایثارگران است که می تواند سنجه قضاوت آیندگان برای تعیین اندازه توجه دولت به ایثارگرانش قرار بگیرد.

سخن در این باره هنوز باقی است...



نادر رنگ خونی

سه شنبه 29 دی ماه سال 1388

شروع بیمه تکمیلی جامع جانبازان و خانواده ایثارگران

تمام جانبازان و ایثارگران و خانواده آنان از ابتدای دیماه امسال تحت پوشش بیمه تکمیلی جامع قرار گرفته اند. 

بر اساس اعلام معاونت بهداشت و درمان بنیاد شهید و امور ایثارگران از ابتدای دیماه امسال کلیه خانواده شهدا جانبازان ، ایثارگران و خانواده آنان تحت پوشش بیمه تکمیلی قرار گرفته اند.

خانواده ایثارگران با وجود این بیمه می توانند بدون پرداخت هیچ گونه وجهی در بیمارستانهای طرف قرار داد با بیمه ایران بستری و تحت درمان قرار گیرند.

قابل ذکر است در سنوات گذشته سقفی حدود پنج الی ده میلیون تومان بعنوان تعهدات بیمه در نظر گرفته می شد ولیکن در طرح بیمه تکمیلی جدید این سقف برداشته شده و محدودیتی برای پرداخت هزینه ها در نظر گرفته نشده است

بر اساس این گزارش   جانبازان و ایثارگرانی که می خواهند والدین خود را تحت پوشش این بیمه قرار دهند تا تاریخ 1/12/88 مهلت دارند تا با مراجعه به بنیاد به این امر مبادرت ورزند

   1      2      3      4      5      6      7    >>